-حس اطمینان بخشی:

حملات نظامی را به صورت ساده و صادقانه توأم با اطمینان بخشی و بدون ایجاد وحشت برای کودکان توضیح دهید.

-حفظ فعالیت های روزمره: 

روال عادی زندگی مانند بازی مطالعه تعامل اجتماعی و سایر فعالیتهای روزمره را ادامه دهید تا حس ثبات در کودکان تقویت شود.

-ایجاد فضای امن:

در کنار کودک باشید او را در آغوش بگیرید و از بازی های آرام بخش استفاده کنید.

الف)نگاه و صدای ما، اولین تکیه‌گاه آن‌هاست:

• کودکان بیش از حرف‌ها، رفتار و احساسات ما را می‌فهمند.
• با زبان ساده بگویید:گاهی در دنیا کشورها اختلاف دارند، اما ما مراقب تو هستیم.

ب) الگوی آرامش باشید، نه قربانی اضطراب:

• اضطراب شما را از چشمان‌تان می‌خوانند. خودتان را تقویت کنید تا پناه عاطفی آن‌ها باشید.

پ) برنامه روزمره کودک را حفظ کنید:

• خواب، غذا، بازی و حتی خندیدن، پیام «امنیت» به کودک می‌دهد.

ت) به کودک نقش معنادار بدهید:

• حتی وظایف کوچک مثل روشن کردن چراغ قوه، چیدن کیف اضطراری، آب دادن به گلدان‌ها به کودک حس کنترل و مشارکت می‌دهد.

پیام نهایی برای همه خانواده‌ها:

بحران، با عقل و مهربانی، قابل‌مدیریت است: 

• نه بترسیم، نه بی‌تفاوت باشیم
• نه هیجان‌زده شویم، نه بی‌برنامه
• یادمان باشد: مسئولیت فردی ما، امنیت جمعی را می‌سازد.